دلتنگ کربلا

بسم رب الحسین(ع)

حسین جان...

چند ماه است جلوتر به شما میگویم!!!!

اربعین کرب و بلایم نبری....!!!!!

میمیرم

دلتنگ کربلا...

بسم رب الحسین(ع) منا هم کربلا شده بود انگار.... گرما....عطش... بستن راه.... زیر دست و پا ماندن..... ولی لا یموک یوم یا اباعبدالله... ********* شعری از زبان همسران جامانده حجاج جانباز پرپر شده که توسط سرکار خانم نفیسه سادات موسوی سروده شده است.... چمدان را که جمع میکردیم،هرکسی یک نفس دعا میخواستپسرت عاقبت به خیر شدندخترت اذن کربلا میخواست...اسمها را نوشته بودی تا،هیچ قولی ز خاطرت نرودمرد همسایه شیمیایی بود،همسرش وعدهی شفا میخواست!من که این سالها قدم به قدم،پا به پای تو زندگی کردمدر خیالم دمی نمیگنجید،دل بی طاقتت چهها میخواست...تو شهادت مقدرت ب دلتنگ کربلا...

بسم رب الحسین(ع) یادش بخیر روز و شبم با حسین بود ذکر بی اختیار لبم یا حسین بود پا تا سر عقیله سر و پا حسین بود وقت اذان اشهد من یا حسین بود ما تار و پود رشته ی پیراهن همیم یعنی من و حسین، حسین و من همیم دور از تو هست ولی دست از تو برنداشت خسته شدست ولی دست از تو برنداشت... زینب شکست ولی دست از تو برنداشت مانند من کسی به غم و رنج تن نداد آه که غمی چنین به دل پنج تن نداد یادش بخیر بال و پرش میشدم خودم سایه به سایه همسفرش میشدم خودم یک عمر مادر و پدرش میشدم خودم جای همه فدای سرش میشدم خودم نام حسین حکم قسم را گرفته بود یک شب ندیدنش نفسم را گرفته بود.... حالا فقط به دلتنگ کربلا...

*بسم رب الحسین(ع)* آقای خوبی ها!!! کربلا را چگونه ساختی که اینگونه آرام میکند هر دل بی دل را وقتی قدم به خاکش میگذاری؟! آقای مهربانم!!!! کربلا چگونه است که به دست فراموشی میسپارد تمام غم و غصه های دنیا را و تمام غصه ات میشود دیدن حرم و ضریح و.... کاش میشد بیاییم و بمانیم و.... دلتنگم.....!!!! دلتنگ کربلا...

بسم رب الحسین (ع)

من از تو کربلا میخوام

خودت بگو چیکار کنم؟!!!!

دلتنگ کربلا...